ΔΞΛΔ CΛΝ ΔΛΝCΞ 35

27. februara 1984. godine, britansko-australijski postpunk bend Dead Can Dance objavio je svoj istoimeni debi album za 4AD Records. Bend je, inicijalno kao kvartet, osnovan 1981. u Melburnu, gde se Brendan Perry doselio sa Novog Zelanda zajedno sa svojim prvim bendom Marching Girls. Perry i bubnjar Simon Monroe se potom pridružuju basista Paul Erikson i Lisa Gerrard, pevačica benda Microfilm. Bila je to prva postava Dead Can Dance.

Bend se potom seli u London, mada Monroe ostaje u Australiji a umesto njega dolazi Peter Ulrich koji učestvuje u snimanju većine studijskih albuma DCD ali i na svim live nastupima do 1990. godine.

Što se tiče naziva benda, na zvaničnom sajtu DCD stoji:

• Da bi ste razumeli zašto smo izabrali baš takvo ime, porazmislite o transformaciji mrtvila u pokret. Porazmislite o procesima prelaska života u smrt, iz smrti u život. Mnogi ljudi u potpunosti pogrešno shvataju tu nerazdvojivu nameru ovoga što radimo, nazivajući nas "morbidnim gotik likovima".

Na omotu albuma, sa leve strane, nalazi se motiv maske sa Papue/Nove Gvineje, dok je sa desne test ispisan grčkim alfabetom "ΔΞΛΔ CΛΝ ΔΛΝCΞ" koji podseća na naziv benda i samog albuma - DEAD CAN DANCE.

Pesma "The Fatal Impact" dramatično otvara album - jezivi vrisak koji se kroz nju proteže, predstavlja sempl scene iz filma "Zulu" (1964), direktno sa TV-a skinut na kasetofon. Pored toga, kao udaraljke su upotrebljene i prazne kante za boju - što je potom postalo jedan od standarda tzv. industrial muzike.

Na sledećoj numeri "The Trial" Perry odrađuje vokal, miksovan sa jezivim zvučnim teksturama u pozadini i gitarom koja vrišti, sa magičnom horskom završnicom.

"Frontier" je jedina pesma sa ovog albuma za koju je urađen i video klip. Uglavnom je perkusiona, vokal je Lisin a ona povremeno svira i yangqin.

Slede numere "Fortune" (Perry) i "Ocean" (Gerrard), koje zatvaraju A-stranu vinila. Ovaj obrazac se nastavlja i na B-strani: prva je "East Of Eden" (Perry), a za njom sledi "Threshold" (Gerrard), sa Eriksonovom bas-linijom koja podseća na onu sa "A Means Of Escape" - prve pesma koju su DCD snimili još 1982. ali je nisu objavili na zvaničnim izdanjima.

"A Passage In Time" i "Wild In The Woods" prekidaju obrazac, jer je Perryjev vokal na obe numere. Album okončava "Musica Eternal" - još jedna numera Gerradove, njenog glasa poput tuljenja, praćenog zvukom yangqina i Perryjevim suptilnim baritonom koji puta u pozadini.

Potonje CD izdanje prvog albuma Dead Can Dance, pored standardnih 10 numera, sadrži i kompletan EP "Garden Of The Arcane Delights" (objavljen takođe 1984), na kome se nalazi i opčinjavajuća pesma "In Power We Entrust The Love Advocated".

- Dead Can Dance’s 1984 Self Titled Debut Album (Post-Punk Magazine, 27.02.2019)

The Mountain

Dead Can Dance su danas premijerno predstavili "The Mountain" - jedan od sedam stavova sa svog predstojećeg (devetog po redu) studijskog albuma "Dionisus", koji će biti objavljen 2. novembra ove godine. "Dionisus" je prvi potpuno novi album Dead Can Dance nakon šest godina, od objavljivanja albuma "Anastasis" (2013).
Novi materijal je podeljen u dva čina, "The Mountain" je prvi stav drugog. Lista pesama opisana je kao "sedam stavova koji predstavljaju različite aspekte mita o Dioniziju i njegovog kulta". Brendan Perry je bio očaran drevnim prolećnim i žetvenim praznicima koji vuku poreklo iz Dionizijskog kulta koji je bio praktikovan širom Evrope. Njegovo prisustvo je gušeno ideološkom kontrolom od strane hrišćanstva i islama još od vremena Rimskog carstva, tako da Dionis ima uticaja na ove praznike i danas, ali u jednoj (moglo bi se reći) cenzurisanoj formi.
Muzička forma albuma "Disonisius" je oratorijum, koji odlikuje duhovne i sekularne muzičke kompozicije još od ranog 16. veka. U protekle dve godine, tokom kojih je radio na novom albumu, Perry je koristio razne udaraljke sa svih strana sveta, uključujući daf (iranski bubanj) kao i fujaru (slovačka pastirska frula). Perry je izmiksao sve elemente albuma, uključujući snimke na otvorenom i recitovanje, jedno stado koza u Švajcarskoj, zvukove košnice sa Novog Zelanda, pesme ptica iz Meksika i Brazila.
Lisa Gerrard (koja je trenutno na promo-turneji albuma "BooCheeMish" snimiljenog zajedno sa The Mystery Of The Bulgarian Voices) peva na četiri od ukupno sedam pesama sa albuma "Dionisius", iako je prvo u javnost procurila "pouzdana vest" da ona na novom albumu ne peva.

Vredi spomenuti i to da omot albuma sadrži detalje maske koju su načinili pripadnici plemena Huichol sa planine Sierra Madre u Meksiku - poznati po svojim slikama i predmetima načinjenim od prediva i pažljivo ukrašenim prelicama - koji koriste pejote u svojim svetim obredima i ritualima lečenja i širenja granica uma.
Perry i Gerrard startuju svoju evropsku turneju, u okviru koje će na 26 koncerata promovisati novi album, početkom maja 2019. godine. Koncert u beogradskom Sava Centru, 26. juna 2018. biće 25. po redu i pretposlednji.

Post-Punk: Dead Can Dance Premiere “The Mountain” off of New Album “Dionysus” (19.09.2018)

Slicing Up Your Eyeballs: Dead Can Dance, "The Mountain" - first taste of upcoming album "Dionysus" (19.09.2018)
Side-Line: Dead Can Dance launch all new album "Dionysus" (05.09.2018)

In the Kingdom of the Blind the One-eyed are Kings

Kraljevstvom slepih jednooki vladaju.

Da to beše u našoj moći

Van dohvata ponosa ropskog

U kome se jed gnezdi

Iza maske, oportune fasade

Dočekali bi smo odgovornost

K'o prijatelja davno izgubljenog

I smeh bi se vratio, opet

U naš lutaka dom

Jer vreme nas je utamničilo

U godinama našim, prekratkim

U rutinama našim, prestrogim

U trenutnoj tišini, što promiče

Vidimo taj haos u pokretu

Naš haos u pokretu

Dead Can Dance

"In the Kingdom of the Blind the One-eyed are Kings"

(The Serpent's Egg,1988)